Tekst alternatywny

Inicjatywa upamiętnienia pamiątkową tablicą duszpasterza nidzickiej parafii

Ponad dwa lata temu podjęliśmy jako Klub GP w Nidzicy inicjatywę upamiętnienia pamiątkową tablicą duszpasterza nidzickiej parafii, który najprawdopodobniej został pobity przez funkcjonariuszy UB i zmarł z tego powodu w 1965 roku. Osobą tą jest ks. dr mjr Jan Rymkiewicz, duszpasterz a jednocześnie kapelan i uczestnik Powstania Warszawskiego.

Poniżej znajduje się pismo z lipca 2013 do arcybiskupa warmińskiego Wojciecha Ziemby, z prośbą o wyrażenie zgody na ta inicjatywę. W piśmie tym jest także zawarty krótki biogram ks. Rymkiewicza. Uroczystość odsłonięcia tablicy odbędzie się 27 września o godz 11:30 w trakcie mszy św. w kościele NMP i św. Wojciecha w Nidzicy.

Klub „GP” w Nidzicy

————–

Nidzica 18.07.2013

 

Jego Ekscelencja Arcybiskup

Metropolita Warmiński

Wojciech Ziemba

Wasza Ekscelencjo, 18 lipca 2013 roku minęła 70 rocznica święceń kapłańskich księdza dr. Jan Rymkiewicza, proboszcza i dziekana Dekanatu Nidzica w latach 1960 – 1965. Niestrudzonego kapłana, który zmarł w niewyjaśnionych do dziś okolicznościach 30 września 1965 roku w Ciechocinku. Pochowany został na cmentarzu komunalnym w Nidzicy.

Pamięć o ks. dr Janie Rymkiewiczu przechowywana jest i pielęgnowana wśród nidzickich parafian. Jednak pamięć ludzka jest ulotna, dlatego też chcielibyśmy w sposób trwały upamiętnić tego niezmordowanego kapłana, uczestnika Powstania Warszawskiego. Jako Klub Gazety Polskiej w Nidzicy wychodzimy z inicjatywą ufundowania i wmurowania tablicy pamiątkowej poświęconej ks. dr. Janowi Rymkiewiczowi w przedsionku kościoła Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i Świętego Wojciecha w Nidzicy. Chcielibyśmy uzyskać zgodę i aprobatę Waszej Ekscelencji na przeprowadzenie tego przedsięwzięcia.

Jan Rymkiewicz urodził się w Łunińcu, koło Pińska 6 kwietnia 1917 roku. Ojciec jego był maszynistą pracował na kolei. Gdy miał kilka lat, rodzina z Pińska przeprowadziła się do Grodna. W Grodnie ukończył gimnazjum. Następnie udał się do Krakowa, gdzie wstąpił do XX Seminarium Misjonarzy na Kleparzu.

Wybuch II wojny światowej we wrześniu 1939 roku zastał go w Grodnie. W dniu 17 września 1939 roku po napaści ZSRR na Polskę i wkroczeniu wojsk sowieckich do Grodna organizował akcje niesienia pomocy sanitarnej walczącym jednostkom polskim. W listopadzie 1939 roku poprzez „zieloną granicę” przedostał się do Krakowa, gdzie kontynuował naukę w Seminarium. Święcenia diakonatu uzyskał w Krakowie 27 listopada 1942 rok. W dniu 18 lipca 1943r. otrzymał święcenia kapłańskie i skierowany został jako wikariusz do parafii św. Krzyża w Warszawie.

Po wybuchu Powstania Warszawskiego podjął obowiązki kapelana powstańców. Najpierw w Oddziale Harnasia (przy ul. Czackiego 21/23), a następnie, po zlikwidowaniu punktu sanitarnego tej Grupy, szef duszpasterstwa „Biblia” 16 września 1944r skierował go do I Batalionu Szturmowego 4 Rejonu AK. dla spełniania opieki duszpasterskiej.

Po upadku Powstaniu Warszawskiego poprze obóz w Pruszkowie trafił ponownie do Krakowa, a stamtąd skierowany został do parafii Najświętszej Maryi Panny w Pabianicach. Tam poświęcił się pracy duszpasterskiej i budowlanej. Wspomagał proboszcza parafii przy prowadzeniu remontu kościoła, organizował pomoc potrzebującym, współpracował z jeszcze działającym harcerstwem. Jednocześnie na Uniwersytecie Jagiellońskim pisał pracę doktorską z zakresu teologii. Dotyczyła ona Piotra Colleta i jego wpływu na teologię moralna w Polsce. Pracę obronił w 1951 roku.

W tym też czasie nasilały się przeróżne formy nękania kapłanów przez ówczesne komunistyczne władze. Pomimo zakazu władz ks. Jan Rymkiewicz wielokrotnie odczytywał oświadczenia Episkopatu, za co też karany był licznymi grzywnami. Doprowadziło to w końcu do usunięcia kapłana z parafii. Przebywał następnie w Chylicach pod Warszawą gdzie był kapelanem sióstr zakonnych odsunięty od pracy z wiernymi.

W 1956 roku po odwilży październikowej, powrócił do działalności duszpasterskiej w parafiach. Podjął ją w Diecezji Warmińskiej. Najpierw w Olsztynie, a następnie w Nidzicy, gdzie został proboszczem i dziekanem dekanatu Nidzickiego.

W Nidzicy zaangażował się w organizowanie prac remontowo –budowlanych przy tutejszym kościele i plebani. Miał bardzo dobry kontakt z wiernymi był wybitnym wychowawcą, potrafił rozwijać zainteresowania wiary wśród młodzieży. Jako duszpasterz niepokorny stale nękany był przez struktury bezpieczeństwa komunistycznego państwa.

Jak wskazują najnowsze badania historyków ks. dr Jan Rymkiewicz w 1965 roku został pobity przez nieznanych sprawców (funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa), Po tym wydarzeniu znalazł się w sanatorium w Ciechocinku gdzie zmarł 30 września 1965 roku. Pochowany został na cmentarzu w Nidzicy.

Jako wierni i jednocześnie mieszkańcy Nidzicy uważamy, że postać ks. dr. Jana Rymkiewicza należy stawiać za wzór młodym pokoleniom. Zasługuje on na upamiętnienie poprzez wmurowanie w tutejszym kościele tablicy jemu poświęconej.

Przewodniczący Klubu

Gazety Polskiej w Nidzicy

Radny Sejmiku Warmińsko – Mazurskiego

  Patryk Kozłowski

Jan Rymkiewicz

 

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress