Tekst alternatywny

Pan Tadeusz protestuje w Paryżu

Pan Tadeusz protestuje w Paryżu

Głośno recytowanym « Poloneza czas zacząć…. .. », z podkładem muzycznym poloneza Killara, rozpoczął się patriotyczny happening, na którym zebrała się paryska polonia w niedziele 10 listopada, po wyjściu ze mszy sw. Smoleńskiej, na placu Maurice Barrès, przed słynnym Kościołem Polskim w centrum Paryża.

« Litwo, Ojczyzno moja, … « , Było cymbalistów wielu…. », … i inne czytane fragmenty « Pana Tadeusza » , przeplatane były wzruszającymi, śpiewanymi przez wszystkich, pieśniami patriotycznymi (organizatorzy zadbali wcześniej o teksty).

W czasie happeningu, odczytany był manifest do premiera, Donalda Tuska, z żądaniem przywrócenia usuniętych, patriotycznych lektur. Pod manifestem, którego tekst zamieszczony poniżej, zbierane były podpisy uczestników spotkania.

Następnie, po około godzinie, udaliśmy się pod pomnik narodowego wieszcza, Adama Mickiewicza, na Cour Albert I. Idąc ze śpiewem rytmicznych, narodowych pieśni, z biało-czerwonymi flagami, transparentami, przemierzając najbardziej prestiżowe, turystyczne ulice Paryża (Saint Honoré, Saint Florentin – na przeciwko słynnego kościoła Madeleine- place Concorde), wzbudzaliśmy zainteresowanie turystów którzy podbiegali z aparatami fotograficznymi, pytając .. o co chodzi ?

Pod pomnikiem Adama Mickiewicza złożyliśmy kwiaty ; jeden z uczestników wzruszająco wyrecytował fragment, « Dziadów », odczytana została ostatnia księga z « Pana Tadeusza », Epilog » która jakże wydawała nam się bliska w tych dniach -, « O czymże dumać na paryskim bruku… «

Spotkanie zakończono odczytaniem wiersza Stanisława Gaczola « Wspomnienie » , wiersza poświęconego ku czci Adama Mickiewicza. Jakże szczególnie bliski wydawał się nam autor niedocenianego dziś przez MEN, narodowej epopei, « Pana Tadeusza », gdzie wzruszająco opisuje piękno utraconej Ojczyzny i głęboka tęsknotę do Niej, która « Matka jest » (jak mawiał o Ojczyźnie papież Jan Paweł II, a słowa te przypomniał ks. Rektor w czasie « smoleńskiej », przedpołudniowej mszy sw.)

« Co dziś oznacza słowo Ojczyzna », « jak dziś wygląda nasza miłość do Ojczyzny ? » – dobiegają jeszcze echem słowa Księdza Rektora ! « Polska dziś słabnie, wymiera, bo milionowa już emigracja ludzi młodych, wykształconych zostawia pustkę…. ! ».

 

Rodzi się słuszna refleksja o przyczyny walki z « Panem Tadeuszem » i Jemu podobnym, lekturom, uczącym tak niemodnego i niewygodnego w dzisiejszej, « nowej » Europie,

patriotyzmu. Adam Mickiewicz, Wielki Emigrant, w grobie się przewraca widząc tłumy kolejnych emigrantów opuszczających Ojczyznę, o której oficjalne media piszą ze wolna i niepodległa. Fakty mówią, ze jakby było inaczej. To nie strach przed zsyłka na Sybir ich tu goni, ani turystyczne przygody. Nowy typ Polaka, « nowoczesnego » Europejczyka, wychowanego bez « Pana Tadeusza » i podobnych lektur ma im « pomoc » w przystosowaniu się do « paryskiego » « niemieckiego » « bruku ». Bez chorobliwej tęsknoty « na Ojczyzny lonów ». która, wg niewypowiadanych głośno planów, ma być tylko « peryferiami » , « rezervoir’em » siły roboczej, dla drugiej, bogatszej części Europy.

« Nie o taka Polskę walczyłem ! »- Ksiądz Rektor przywołał słowa profesora W.Kiezuna, w homilii « smoleńskiej » mszy sw.

Adamie … , słusznie wznosisz rękę do nieba na wysokim cokole nad Sekwana. Wyproś u Boga, ażeby odwrócił się wreszcie bieg historii !!!

Elżbietą Wojciechowska, uczestnik.

Ps. Dziękujemy paryskiemu Klubowi Gazety Polskiej za wspaniała inicjatywę, do której współorganizacji włączyli się członkowie Stowarzyszenia Obrońców Krzyża, Polonijnego Komitetu d/s Obrony Edukacji, Stowarzyszenia, Polskich Kombatantów, i Federacji Polonii Francuskiej.

 

« Szanowny Panie Premierze,

 My, Polacy przebywający poza granicami Ojczyzny, wychowani na dziełach Mickiewicza, Sienkiewicza, Prusa, Żeromskiego,
wyrażamy zdecydowany sprzeciw

 z powodu  usunięcia ich utworów z kanonu lektur obowiązkowych w gimnazjum (Pan Tadeusz) oraz okrojeniu tychże narodowych autorów z lektur licealnych.

Solidaryzujemy się z akcjami protestacyjnymi  naszych rodaków  w wielu miastach polskich (pod hasłem « Pan Tadeusz protestuje », i popieramy akcję społeczną na facebooku pod tym samym hasłem)

Jesteśmy oburzeni decyzjami MEN-u, zablokowaniem dostępu do polskich arcydzieł  wielu młodym Polakom.

I prosimy nie używać tłumaczeń, że za trudne , że to « tylko przesunięcie do liceum », wiedząc, ze do tego typu szkol nie trafiaja wszyscy absolwenci gimnazjum.

Decyzje urzędników pańskiego rządu  trudno zrozumieć inaczej niż – kolejny krok do depolonizacji, do wynarodowienia Polaków, 
godzący w polską tożsamość.

Do powyższej konkluzji skłaniają również niedawne decyzje MEN-u o zlikwidowaniu historii jako przedmiotu obowiązkowego w dwóch ostatnich klasach liceum o profilu niehumanistycznym.

 (Warto nadmienić, iż we Francji bardzo dba się o podbudowywanie dumy narodowej francuskiej, a nauka historii jest obowiązkowa we wszystkich latach liceum i we wszystkich profilach)

 Domagamy się  przywrócenia narodowej epopei oraz klasyki patriotycznej  do lektur obowiązkowych we wszystkich szkołach Polacy z Francji »

 

Wiersz « Wspomnienie »

W Z R U S Z E N I E .

Nie wiem co począć,niech serce me wyzna.

W zadumie wspominam słowa Norwida?

‘Nikt mi nie powie co to jest Ojczyzna’ !

Z tym oto uczuciem świat go nam wydał.

Mickiewicza debiut z ‘Pana Tadeusza’.-

Widzę jego ducha,jak do mnie się zbliża,

Widzę! – stoi smutny-ledwo się porusza,

Po czym znów ginie w starych murach   Paryża.-

Tyś wieszczu od dziecka jest moim patronem.-

Twoja twórczość mnie wiedzie od dziecięcych lat.-

Dzisiaj?-Pozdrawiam Ciebie polskim ukłonem,

Idąc Twoimi śladami tak samo w świat.-

Wąziutka,typowa,paryska uliczka,

Numer sześćdziesiąt trzy,rue Seine się nazywa,

Nad drzwiami z marmuru widnieje tabliczka

Na wieczną pamięć gdzieś Poeto przebywał.

Oh! Gdybyś zmartwychwstał Tak wielki geniuszu

I spojrzał na ten świat,który się upodlił

Żal by serce ścisnął i bez animuszu

Rzekłbyś.-‘Panno święta’,-klęknął i pomodlił.-

  Tomik poezji ‘Bez Granic’

         Francja,Paryż –wrzesień 1957r.

  Gaczoł Stanisław

Aktor-artysta malarz- poeta Dwa srebrne medale –sekcja sztuk; Międzynarodowej Akademii  ‘Lutèce’ 1979r. Medal vermeil w sekcji sztuk i literatury 1980 Medal honorowy Polonia-Semper –Fidelis Cannes 2000. Nagroda Fundacji Arkona Polska 2010.

Foto. Zbigniew Adamek

 

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress