rocznica Bitwy Warszawskiej – Cudu Nad Wisłą. Dzierżoniów pamięta – 15.08.2026.
Bitwa Warszawska (nazywana też Cudem nad Wisłą) to decydujące starcie wojny polsko-bolszewickiej, stoczone w dniach 13–25 sierpnia 1920 roku. Zwycięstwo Wojska Polskiego nad Armią Czerwoną ocaliło niedawno odzyskaną niepodległość Polski i zatrzymało pochód rewolucji komunistycznej w głąb Europy Zachodniej.
Prawda o Wniebowzięciu Matki Bożej stanowi dogmat naszej wiary, choć formalnie ogłoszony stosunkowo niedawno – przez papieża Piusa XII 1 listopada 1950 r. w konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus: „…powagą Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła i Naszą, ogłaszamy, orzekamy i określamy jako dogmat objawiony przez Boga: że Niepokalana Matka Boga, Maryja zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego życia z duszą i ciałem została wzięta do chwały niebieskiej” (Breviarium fidei VI, 105)
Dziś oddajemy hołd wielkim zwycięzcom. Jesteśmy tutaj dla nich i mamy głęboką nadzieję, że nawet przedwczesna śmierć sprawiedliwego, jak zapisane jest w Piśmie Świętym, sprawi, że doczeka on odpoczynku.
Mamy też świadomość, co jest zresztą zapisane w Księdze Mądrości, że sprawiedliwy, nawet jeśli umrze przedwcześnie, to potępia czyny bezbożników. W przededniu wielkiego zwycięstwa powstaje pytanie: czy mamy świadomość tego, co świętujemy? Czy widzimy najważniejsze symbole tego pomnika? Bo to z jednej strony orzeł, a z drugiej strony krzyż. Tak, ginęli dla Rzeczypospolitej, ale ginęli też z Bogiem w sercu, często z krzyżem na swojej piersi.
Te symbole są zobowiązujące nie tylko na nekropolii, nie tylko na Cmentarzu Powązkowskim, lecz także w naszym codziennym życiu publicznym.
Oni walczyli przeciwko bolszewikom i Sowietom, a pomnik poświęcony im w miejscu, w którym od lat się spotykamy, ma dwa symbole: orła i krzyż. Myślę, że to jest refleksja, która musi wybrzmieć w przededniu tego wielkiego zwycięstwa – powiedział Prezydent Karol Nawrocki podczas Apelu Pamięci.
Dzisiejszy niezwykły dzień, w którym zbiegają się dwa święta: Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i Wojska Polskiego, rocznica Bitwy Warszawskiej. Oba nas określają, obu zawdzięczamy istnienie naszego państwa. One konstytuują polskość. Tworzą nasze miejsce w Europie i na świecie.
15 sierpnia, przed Pomnikiem Losów Ojczyzny, o godz. 11.00 spotkali się samorządowcy, radni PiS, członkowie Klubu GP Dz. II im. ppłk. Łukasza Cieplińskiego, ORP, Klubu GP im. Lecha Kaczyńskiego, środowisk patriotycznych oraz Ruchu Narodowego Konfederacja w Dzierżoniowie, aby uczcić pamięć żołnierzy, którzy walczyli i zatrzymali rewolucję bolszewicką zmierzającą do serca Europy. Rozpoczęliśmy hymnem państwowym, wystąpieniem Henryka Smolnego, który przypomniał genezę i przebieg bitwy o Warszawę. Przewodnicząca Klubu GP Irena Bukalska odczytała okolicznościowy list od senatora RP Aleksandra Szweda skierowany do uczestników uroczystości. Po czym nastąpiło zapalenie zniczy, złożenie wiązanek, modlitwa za zmarłych i Ojczyznę.
Cud nad Wisłą
Największym cudem przypisywanym Matce Bożej Łaskawej jest pomoc w zwycięstwie nad bolszewikami w 1920 roku. Jednakże jak twierdzi ks. Józef Bartnik, współautor książki „Matka Boża Łaskawa a Cud nad Wisłą”, wsparcie to jest celowo zagłuszane: „Zapomniano, że w dniu święta Wniebowzięcia, 15 sierpnia 1920 r. przed świtem, na tle jeszcze mrocznego nieba, pojawiła się nad idącymi do ataku polskimi żołnierzami jaśniejąca postać Matki Bożej w Swym wizerunku Matki Łaskawej Patronki Warszawy. Pojawienie się zjawiska wywołało taką panikę i popłoch wśród bolszewików, że krzycząc z przerażenia «uchadi, Matier Bożija zasłaniajet Poljakow», uciekali z miejsca walki porzucając broń”.
Wśród wielu ustnych przekazów i świadectw wsparcia dla wojsk polskich ze strony Matki Bożej, możemy również dotrzeć do słów samego Józefa Piłsudskiego, który miał rzec do kardynała Aleksandra Kakowskiego: „Eminencjo, ja sam nie wiem, jak myśmy tę wojnę wygrali”.
Pomimo wielu starań, by bagatelizować udział Matki Zbawiciela w zwycięstwie nad bolszewikami, miejmy nadzieję, że zgromadzone do tej pory dokumenty i świadectwa pozwolą na wpisanie tej historii i zasług Mater Gratiarum do podręczników, tak jak to miało miejsce w przypadku objawień w Fatimie czy Licheniu.
Z przykrością muszę stwierdzić, że w tym najważniejszym dla Polski dniu nasze miasto nie było udekorowane flagami, nie było uroczystości, pikników i koncertów. Na stronach informacyjnych UM, gminy i powiatu śladowe wspomnienia o święcie Wojska Polskiego. Jedynie rzeczowa informacja znalazła się na stronie Muzeum Miejskiego. Od Bitwy Warszawskiej minęło już 106. lat i do dzisiaj nie mamy godnego upamiętnienia tej 18. decydującej bitwy w dziejach świata. Dlaczego? Proszę pomyśleć i sobie odpowiedzieć! Niestety zawiedli również mieszkańcy, tylko gdzieniegdzie były wywieszone flagi państwowe!
„Strzeżcie ojczyzny jak strzegły jej pokolenia, które przed nami żyły, strzeżcie, gdyż ktoś obcy, może jedynie na nowo nas zniewolić. Ta ziemia droga była tym, którzy za nią oddawali swe życie. Jesteśmy im winni pamięci i trwania, że Słowianin zawsze ojczyznę kocha nad życie…” Jan Paweł II
„Módlmy się o mądrość dla rządzących. O mądrość w decyzjach podejmowanych dzisiaj, jutro i w kolejnych dniach. O mądrość tych, którzy dzisiaj zarządzają Wojskiem Polskim. O mądrość w dysponowaniu polską bronią, polskim arsenałem i polskimi zasobami” – prof. Przemysław Czarnek.
Módlmy się dziś za naród polski, aby nie zapomniał o swojej historii…
Walczyć trzeba z tymi, którzy naród pchają do upadku i do upodlenia – Ignacy Paderewski.
Niech Bóg błogosławi Polsce! Niech żyje Polska! Dziękuję”
Opracowanie i zdjęcia Kazimierz M. Janeczko
