15 sierpnia 2026 r. pożegnaliśmy nestorkę Klubu Gazety Polskiej w Poznaniu śp. Zofię Bartoszewską, pielęgniarkę, uczestniczkę Poznańskiego Czerwca 1956 roku, działaczkę „Solidarności” i strażniczkę pamięci o wydarzeniach, które na zawsze zapisały się w historii Poznania.
Zofia Bartoszewska z domu Pawłowska urodziła się w 1934 roku w Józefowie. W 1953 roku ukończyła Państwową Szkołę Pielęgniarstwa w Poznaniu. W czerwcu 1956 roku pracowała w Szpital Miejski im. Franciszka Raszei w Poznaniu. 28 czerwca 1956 roku sama była pacjentką szpitala po przebytym zabiegu. Od innych pracowników dowiedziała się, że robotnicy wyszli na ulice. Zaczęła obserwować przez okna, co dzieje się wokół szpitala. Wkrótce zaczęto przywozić rannych. Pomimo hospitalizacji i sprzeciwu lekarza, który się nią zajmował, założyła pielęgniarski fartuch i podjęła służbę przy rannych. Pacjentów było tak wielu, że zabrakło łóżek, które ustawiano nawet na korytarzach. W pewnym momencie w okno szpitala trafiła seria z karabinu, omal nie raniąc Zofii Bartoszewskiej i stojącego obok doktora Granatowicza, dyrektora szpitala. Tamta noc na zawsze pozostała w jej pamięci.
Po latach wspominała: „To, co widziałam i przeżyłam w tę noc przy rannych, wobec których lekarze i ja byliśmy bezradni, bo część z nich zmarła nie przeżywszy nawet doby, to był dla mnie niewyobrażalny wstrząs. Byłam wówczas dwudziestodwuletnią młodą dziewczyną, cieszącą się, że przeżyła koszmar wojny, że żyje i ufa tym, którzy jej nowe idee w głowę włożyli: że będzie lepiej! Wszystko prysło, moja świadomość dojrzała w ciągu tych kilkudziesięciu godzin. Zaczęłam wierzyć w to, że gdy świadomość narodu raz obudziła się w marszu ku godności, to mimo ofiar i krwi musi zmienić jutro na lepsze.”
W tych słowach zawiera się nie tylko osobiste świadectwo śp. Zosi Bartoszewskiej, lecz także siła pokolenia, które doświadczyło wojny, a następnie stanęło wobec kolejnej próby. Jej życie stało się świadectwem odwagi, solidarności i wierności wartościom.
W latach 80. zaangażowała się w działalność poznańskiej „Solidarności”. Kolportowała podziemne wydawnictwa i organizowała pomoc dla osób represjonowanych. Przez kolejne dziesięciolecia niestrudzenie pielęgnowała pamięć o Poznańskim Czerwcu. Była współzałożycielką Stowarzyszenia „Poznański Czerwiec ’56” oraz jedną z osób, które z wielką determinacją zabiegały o powstanie Muzeum Powstania Poznańskiego – Czerwiec 1956, a następnie aktywnie uczestniczyły w jego przygotowaniu.
Od września 1980 r. współpracowała z poznańską „Solidarnością”. Współorganizowała Międzyzakładowy Komitet Założycielski NSZZ „Solidarność” w Poznaniu, była członkiem Komisji Zakładowej w Zakładzie Opieki Zdrowotnej Grunwald oraz Komisji Koordynacyjnej Służby Zdrowia w Wielkopolsce, następnie Prezydium Ogólnokrajowej Komisji Koordynacyjnej Służby Zdrowia. Po 13 grudnia 1981 r. kolportowała wydawnictwa podziemne, m. in. „Obserwatora Wielkopolskiego”. 4 sierpnia 1982 r. została skazana przez kolegium ds. wykroczeń na karę grzywny. W 1986 r. została zwolniona z pracy. W latach 1984–1989 była zaangażowana w organizowanie pomocy charytatywnej i medycznej dla osób represjonowanych i ich rodzin. W sierpniu 1988 r. została zatrzymana za udział w strajku w Zakładach Przemysłu Metalowego H. Cegielski Poznań, gdzie zapewniała opiekę medyczną strajkującym. W 1989 r. organizowała Komitet Obywatelski Osiedla Lecha-Czecha w Poznaniu. Była współzałożycielką Stowarzyszenia Poznański Czerwiec.
Za swoją działalność była wielokrotnie odznaczana i wyróżniana. W 2002 roku otrzymała Srebrny Krzyż Zasługi.Zofia Bartoszewska zmarła 15 sierpnia 2026 roku. Pozostanie w naszej pamięci jako osoba niezwykle odważna, ofiarna i wierna wartościom, którym poświęciła swoje życie. Jednocześnie była osobą ciepłą, serdeczną, pełną dobrych rad i życiowych wskazówek. Była wierną, aktywną uczestniczka w pracach Klubu. Mimo sędziwego wieku, kłopotów ze zdrowiem i poruszaniem się, Nasza Zosieńka, bo tak Ją nazywaliśmy, uczestniczyła w każdym niemalże wydarzeniu, dając w ten sposób dowód jak żywe, ważne są to dla Niej sprawy.
Msza św. oraz uroczystość pogrzebowa odbędą się 21 SIERPNIA 2026 ROKU O GODZINIE 12.00 NA CMENTARZU PRZY ULICY BLUSZCZOWEJ W POZNANIU
Żegnamy Ją z szacunkiem i wdzięcznością. Droga Zosieńko, zostawiasz nam piękne świadectwo, jak można wspaniale i odważnie przeżyć swoje życie. Jesteśmy Ci za to bardzo wdzięczni. Odpoczywaj w pokoju!
KLUB „GAZETY POLSKIEJ” POZNAŃ
Poniżej zamieszczamy link do filmu i krótkiej rozmowy z Naszą Zosieńką.
